prospicuus
prōspĭcŭus, a, um, adj. [prospicio]. *
- That may be seen afar off, conspicuous: turris, Stat. Th. 12, 15.—
- II Looking forward, looking into the future: turris illa prospicua vaticinationis munus explicuit, Ap. Met. 6, 20, 1.—Adv.: prōspĭcuē, providently, cautiously, carefully, Ap. Met. 1, 21, 22.
prōspicuus, a, um (prospicio), weithin sichtbar, turris, Stat.Theb. 12, 15 (Kohlmann perspicua). Apul. met. 6, 20 in., wo aber Hildebrand erklärt »der in die Zukunft schauende Turm«.
phale tolum cillentibus radiis cum jam perspicuum [ed. Scheler: ~uum ] prospicerem,
conspicuum
in nobili et omni religione ~o monasterio S. Bertini
redemptorem omnium nobis prospicium reddimus cum quoslibet Christi fideles ‥ confovemus(
prōspĭcŭus, a, um (prospicio), ¶ 1 élevé [quʼon aperçoit de loin ou qui domine] : Stat. Th. 12, 15 ¶ 2 qui voit dans lʼavenir : Apul. M. 6, 20.