proterviter
prŏtervĭter, adv., v. protervus fin. B.
proterviter, Adv. (protervus) = proterve, Enn. com. 2 R.
postquam talia ‥ mei procacitate sodalis ad id incitatus ~iter effuderam
palpones presulum et assessores ad pecuniam augendam ~iter et inmisericorditer insistentes
ne ‥ cachinnator ‥ preproperus et procax ~iter [v. l. protervus ] aggarrire non verecunderis
completa ‥ oratione, frater ‥ alloquitur demoniacum quem ~iter contempnentem adjurat in sanguine Jesu Christi
partes Scocie ‥ reliquerunt, concessis Scotis terris et possessionibus, et indultis injuriis tempore guerre regi ac regnicolis ~iter illatis
adeo perversis adeoque ~iter in perversitate pertinacibus ‥ orare perseveravit pro prevaricatoribus
ne me tam temere tamque ~iter arguendo
prŏtervĭtĕr, c. proterve : Enn. Scen. 374.