protensio
prōtensĭo, ōnis, f. [protendo].
- Lit., a stretching out: manus, Hier. Ep. 29.—
- II As a lit. transl. of πρότασις, a proposition, Ap. Dogm. Plat. 3, p. 36.
prōtēnsio, ōnis, f. (protendo), I) das Ausstrecken, dexterae manus, Hieron. vit. Paul. erem. § 7: manuum, Cassian. collat. 21, 26. – als Übersetzung von πρότασις (s. protasisno. I) b. Ps. Apul. de dogm. Plat. 3. p. 262 ed. Hildebr. (p. 265 ed. Oud.). – II) die Ausdehnung, Hilar. de trin. 5, 37. Boëth. art. geom. p. 403, 11 Fr. u.a.: Plur., ibid. p. 402, 1.
coercuit eos levi ~one dexterae
intuebatur ‥ articulorum in manibus congruam et quasi exquisitam his ~onem
ipso sine manus ~one sic ei dicente
si ‥ anguli corporis equilateri paulatim occultentur, donec corpus appareat rotundum, ita quod non semel et simul occultatur tale corpus propter angulorum ~onem, tunc corpus rotundum
de quibus videtur impendiosam [l. impendiosum ] in hac brevitate ~onem nobis uti
de ~one quarumdam mensurarum terrae(
licet modo locuti simus de scientia Dei per modum ~onis temporalis, notissimum est tamen, nihil in eternitate esse secundum talem modum ~onis temporis
prōtēnsĭō, ōnis, f. (protendo), ¶ 1 action dʼétendre [la main] : Hier. Ep. 29 ¶ 2 = πρότασις, majeure du syllogisme : Ps. Apul. Herm. 1.