proterve
proterve, recklessly, boldly, wantonly, impudently
prŏtervē, adv., v. protervus fin. A.
protervē, Adv. (protervus), ohne Scham, a) im guten Sinne, ungescheut, dreist, keck, loqui, Plaut. Amph. 837. – b) im üblen Sinne, schamlos, frech, dreist, unverschämt, Ter. u. Ov. – quidquid facias dicasve protervius aequo, Ov. art. am. 1, 599. – in nostram religionem protervissime insilire, Augustin. de civ. dei 5, 22. p. 234, 30 D.2 – ➳ prōterve gemessen bei Plaut. Amph. 837 (u.a.) u. bei Ter. Hec. 503.
persisterunt ‥ duces eorum [sc. Britannorum ] magnanimiter et ~e ex utraque parte, donec ‥ Saxones victoriam obtinuerunt
reliqui municipes ‥ properantem cum tanta obstinatione regem ~e prestolari timuerunt
si ‥ aliquis superbe atque ~e flammivoma administrante invidia afflatus spiritu evenerit hanc meae ‥ confirmationis breviculam ‥ infringere
reclamatum est nullum umquam clericum archiepiscopum Cantuarie fuisse preter unum Stigandum, qui et ~e ingressus et digne expulsus fuerit
ad iratum patrem quem ~e reliquerat repedare nequivit
cui [monacho ] prefatus miles ~e respondit, et ‥ omne subsidium mox denegavit
justo ‥ Dei judicio machina combusta est, que tirannico jussu in diebus sancte nativitatis Domini ~e fabricata est
idcirco diebus singulis regi molestus nimis, ~e eum aggreditur ut se heredis loco adoptaret
si ~e negetur, ‘esto, ille primus postea vidit alium panem, ergo poterit postea in cognicionem abstractivam panis, in quam prius non potuit,’ oppositum experitur iste in se
protervus ‥ unde ~e, ~ius, ~issime, adverbia
prŏtervē (14) (protervus), effrontément, impudemment, sans retenue : Ter. Hec. 503 ; Cic. Rep. 1, 68 || hardiment [en bonne part] : Pl. Amph. 837 || -vius Ov. Ars 1, 599 ; -issime Aug. Civ. 5, 22.
➳ propterve (A) Pl. Amph. 256.
protervē (prō-, T.), adv.with comp.
- protervus, recklessly, boldly, wantonly, impudently: iracundus, T.: consectans proterve bene de re p. meritor: quicquid facias protervius aequo, O.