puellus
pŭellus, i, m. dim. [contr. from puerulus, from puer],
- a little boy (ante-class.): formosus puellus, Lucil. ap. Non. 158, 18; Enn. ib. 158, 20 (Ann. v. 278 Vahl.); Varr. ib. 158, 15; 23; 24; Plaut. ap. Fest. p. 249 Müll.; Lucr. 4, 1252; Poët. ap. Gell. 19, 11, 4; cf. Suet. Calig. 8; Ap. Met. 7, 21, 4.
puellus, ī, m. (zsgz. aus puerulus), das Knäbchen, Enn., Lucr., Plaut. fr. u.a.; vgl. Suet. Cal. 8, 3.
puber, adolescens, ephebus, pubeta, pubeda, juvenis, ~us
predictus R. suscitavit ~um ex dicta M., puerum masculum quem pro suo tenuit
unus porcionista cui nomen Thomas Attkinson, ~us admodum elegans probatissimeque indolis
pŭellus, (15) ī, m. (puerulus), jeune enfant, petit enfant, petit garçon : Lucil. d. Non. 158, 18 ; Enn. Ann. 221 ; Lucr. 4, 1252.