puera
pŭĕra, ae, f. [puer],
- a girl, lass, maiden: mea puera, mea puera, Liv. And. ap. Prisc. p. 697 P.: puerarum manus, id. ib. p. 697 P.: properate vivere puerae, Varr. ap. Non. 156, 14: pueri liberi et puerae ministrabant, id. ib. 156, 17; cf.: quod antiqui puellas pueras dictitarent, Suet. Calig. 8.
puera, ae, f. (Femin. v. puer), das Mädchen, Liv. Andr. bei Prisc. 6, 41 (dagegen Charis. 84, 7 mea puer). Varro sat. Men. 87. Varro de vit. P. R. 2. fr. 19 (bei Non. p. 156, 17); vgl. Suet. Cal. 8, 3.
cata, ~a docta, pulla
hic puer ‥ inde hec ~a
pŭĕra, (16) æ, f. de puer : Andr. d. Prisc. Gramm. 6, 41 ; Varro Men. 87, v. Non. p. 156, 17 ; Suet. Cal. 8.