purgativus
purgātīvus, a, um, adj. [purgo],
- purgative, cathartic (post-class.): medicamina, Cael. Aur. Acut. 2, 19; id. Tard. 1, 1; 2, 1.
pūrgātīvus, a, um (purgo), reinigend, I) eig. (griech. καθαρτικός), medicamina, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 19, 123 u.a. – II) übtr., entschuldigend, venia, Cur. Fortunat. art. rhet. 1. no. 16. p. 93, 32 H.
tu vas mellis, lactis uter, / scaturigo, fons et luter / purgativus sordium
cum medicina ‥ ~a
purgatur colera ‥ per omne ~um
suoque fingebat igne novicias urere, suaque subluere limpha penaliter animas ~a Vedium
semper michi post tribulacionem meorum criminum ~am exultacionem infundens
pūrgātīvus, a, um (purgo) purgatif : C. Aur. Acut. 2, 19.