recisus
rĕcīsus, a, um, Part. and P. a., from recīdo.
recīsus, a, um, PAdi. (v. recīdo), abgekürzt, von Schriftwerken, kurz gefaßt, opus, ein kurzer Abriß (Ggstz. opus iustum), Vell. 2, 89, 1. – v. der Zeit, beschränkt = kurz, tempus recisius (Ggstz. tempus longius), Hadrian. imp. b. Callistr. dig. 47, 21, 2.
rĕcīsus, (16) a, um, part. de recīdo || adjt , diminué, écourté, abrégé : Vell. 2, 89, 1 ; Plin. Min. Ep. 1, 20, 8 ; recisius tempus Callistr. Dig. 47, 21, 2, temps plus court.
recisus , a, um. part. p. v. recido.
Recisa vitia a stirpe 悛改之毛病。Opus recisum 簡工。簡短之書。
Suggest a Translation
See an image
Recisa vitia a stirpe 悛改之毛病。Opus recisum 簡工。簡短之書。
Suggest a Translation
See an image
recīsus
- P. of 2 recīdo.