recisio
rĕcīsĭo, ōnis, m. [recīdo].
- Lit., a cutting off (very rare): rosae, Plin. 21, 4, 10, § 21.—
- II Trop., a retrenchment, diminution: legatorum, Dig. 28, 5, 35; Mart. Cap. 9, § 971.
recīsio, ōnis, f. (recīdo), I) das Beschneiden, Plin. 21, 21. – II) bildl., die Verringerung, legatorum (Vermächtnisse), Ulp. dig. 28, 5, 35. § 1: absol., Mart. Cap. 9. § 971.
modestia qua fit ex ‥ superfluo diligens et cauta ~o
filioque in anulos lorice inducto, quo finem rescisionis significavit(
rĕcīsĭō, ōnis, f. (recīdo), action de rogner, de couper : Plin. 21, 21 || [fig.] diminution : Ulp. Dig. 28, 5, 35.