About
Menu

refermare

REFERMARE
, In officio, quo quis jam functus est, illum denuo constituere, Ital. Rifermare. Stat. Senens. ann. 1288. apud Murator. tom. 4. Antiq. Ital. med. ævi col. 83 : Qui potestas jurare teneatur, nullo modo vel ingenio recipere vel acceptare electionem de se factam, si accideret quod Senenses ipsum eligerent pro anno futuro... Et teneatur potestas facere jurare omnes homines de consilio campanæ,... quod sic potestatem, vel alium dominum vel rectorem, qui pro tempore fuerit, non Refermabunt pro alio futuro anno. Vide infra Refirmare 6.
Refermatus
, Quasi Refirmatus, Confirmatus, ab Italico Rifermare, Iterum firmare. Gualvaneus Flammeus apud Muratorium tom. 12. col. 1016 : Stantibus supradictis concurrentiis Ursus Kavistianus fuit in regimine Refermatus. Iterum occurrit col. 1017.
Refermer, pro Reficere, reædificare, in Chron. S. Dion. tom. 5. Collect. Histor. Franc. pag. 223 : Le chastel d'Argent Referma (Pepin) que li dux Gaifiers avoit abatu. Ubi Annal. Eginh. ad ann. 766. habent, Restauravit. Vide Refirmare 2.

Saved

Recent