referio
referio, to strike back
rĕ-fĕrĭo, īre,
- v. a, to strike back or in return (rare): patitor tu item, quom ego te referiam, Plaut. As. 2, 2, 108 (364): qui referire non audebam, Ter. Ad. 567: percussit te? recede. Referiendo enim et occasionem saepius feriendi dabis et excusationem, Sen. Ira, 2, 34 fin.— Absol., Ambros. Abrah. 1, 5, 39; id. in Psa. 36, 56.— Poet.: speculi referitur imagine Phoebus, is reflected, Ov. M. 4, 349; 2, 110; cf.: referitur vocibus Echo, Aus. Ep. 10, 23.
re-ferio, īre, I) widerschlagen, dagegenschlagen, alqm, Plaut. asin. 375. Sen. de ira 2, 34, 5: ferientem, Ambros. de off. 3, 4, 27: absol., Ambros. de Abrah. 1, 5. § 39; in psalm. 36. § 56. – II) zurückschlagen, zurückprallen machen, oppositā speculi referitur imagine Phoebus, prallt zurück, gibt einen Widerschein, Ov. met. 4, 349: referitur vocibus echo, hallt wider, Auson. epist. 10, 23. p. 168 Schenkl.
rĕfĕrĭō, (15) īre, tr., ¶ 1 frapper à son tour, rendre un coup : Pl. As. 375 ; Sen. Ira 2, 34, 5 ¶ 2 [poét.] refléter, réfléchir : Ov. M. 4, 349 || répercuter [le son] : Aus. Ep. 10, 23.
re-feriō —, —, īre,
- to strike back: Qui referire non audebam, T.: Oppositā speculi referitur imagine Phoebus, is reflected, O.