remaneo
remaneo, to stay behind, be left, remain
Could not find remanebitis in Logeion dictionaries.
remanebitis Verb: future active indicative 2nd plural of remaneo
- I In gen., absol.: ita sermone confecto, Catulus remansit, nos ad naviculas nostras descendimus, Cic. Ac. 2 (Luc.), 48, 148; id. Cat. 1, 3, 7 (opp. discessus): qui per causam valetudinis remansit, Caes. B. C. 3, 87: in castris Pompei, id. ib. 3, 97: cubito remanete presso, Hor. C. 1, 27, 8: quid fugis? O remane, Ov. M. 3, 477 (opp. deserere) et saep.: mulieres nostrae Romae remanserunt, Cic. Att. 7, 14, 3: Romae, Caes. B. C. 1, 33; 3, 83: in exercitu, Cic. Off. 1, 11, 36: in Galliā, Caes. B. G. 4, 8: ad urbem cum imperio, id. ib. 6, 1: domi, id. ib. 4, 1: apud aliquem, id. ib. 4, 15 fin.: ferrum ex hastili in corpore remanserat, Nep. Epam. 9, 3: qui tam pauci remanserint, Just. 11, 4, 4.—
- II In partic., to stay, remain, be left, continue, abide, endure: at manet in vitā, cui mens animusque remansit, Lucr. 3, 402; 1, 246: expone igitur primum animos remanere post mortem, Cic. Tusc. 1, 12, 26: equos eodem remanere vestigio adsuefaciunt, Caes. B. G. 4, 2; cf.: vestigia antiqui officii remanent, Cic. Rosc. Am. 10, 27; cf.: quorum usque ad nostram memoriam disciplina navalis et gloria remansit, id. Imp. Pomp. 18, 54: in duris remanentem rebus amicum, persevering, constant, Ov. Tr. 1, 9, 23: specie remanente coronae, id. M. 8, 181: remanentes spicas, the remaining ears, Vulg. Lev. 19, 9: si ulla apud vos memoria remanet avi mei Masinissae, Sall. J. 24, 10: id nomen (i. e. hostis) a peregrino recepit et proprie in eo, qui arma contra ferret, remansit, Cic. Off. 1, 12, 37; Quint. 1, 6, 32: vobis aeterna sollicitudo remanebit, Sall. J. 31, 22: ne quam contumeliam remanere in exercitu victore sinat, would suffer to cleave to the army, id. ib. 58, 5: ne quid ex contagione noxae remaneret penes nos, Liv. 9, 1: quod est oratori necessarium, ab iis petere necesse est, apud quos remansit, Quint. 12, 2, 8: si quid antiqui remanet tibi vigoris, Sen. Med. 41: ne qua materia seditionis remaneret, Just. 11, 5, 2: solum se de cohorte Alexandri remansisse, id. 17, 2, 2.—
- 2 With an adjectival predicate, to remain, continue in a certain state or condition (cf. relinquo, I. B. 3.): quarum (sublicarum) pars inferior integra remanebat, Caes. B. G. 7, 35: quae (potentia senatūs) gravis et magna remanebat, Cic. Rep. 2, 34, 59; Vell. 2, 123, 2: nec cognoscenda remansit Herculis effigies, Ov. M. 9, 264.
- 1. achterblijven [domi; in exercitu; ad urbem cum imperio; Athenis; Corinthi; in Gallia]; ➤ (v. niet-lev.) ferrum in corpore remansit;
- 2. voortduren, overblijven, blijven bestaan, verblijven; ➤ animi remanent post mortem; disciplina et gloria remansit is gebleven; longius anno uno in loco ~; in alqo vestigia antiqui officii remanent zijn bewaard gebleven; in asperis remanens amicus volhardend; pars integra remanebat bleef in zijn geheel.
仍在。在不別。Remanens amicus in duris rebus 急中尙爲友者。
Suggest a Translation
See an image
- to stay behind, be left, remain: sermone confecto, Catulus remansit, nos descendimus: per causam valetudinis, Cs.: Quo refugio? remane, O.: Romae: cubito remanete presso, H.: in Galliā, Cs.: ferrum ex hastili in corpore remanserat, N.—To stay, remain, continue: longius anno uno in loco, Cs.: animos remanere post mortem: equos eodem remanere vestigio adsuefecerunt, Cs.—Fig., to remain, endure, abide, last: in quā muliere quasi vestigia antiqui offici remanent: in duris remanentem rebus amicum, constant, O.: si ulla apud vos memoria remanet avi mei, S.: contumeliam remanerein exercitu sinere, to cleave to the army, S.: ne quid ex contagione noxae remaneret penes nos, L.—With predicate adj., to remain, continue to be: quarum (sublicarum) pars inferior integra remanebat, Cs.: nec cognoscenda remansit Herculis effigies, O.
-
…rebus constituendis, maturandis, agendis iam ad senatum referemus, quem vocari videtis. nunc illos qui in urbe remanserunt atque adeo qui contra urbis salutem omniumque vestrum in urbe a Catilina relicti sunt, quamquam sunt hostes, tamen…
Cicero, in Catilinam
-
…esse diceret, petebat ut eius voluntate discedere liceret ; non nulli pudore adducti, ut timoris suspicionem vitarent, remanebant. Hi neque vultum fingere neque interdum lacrimas tenere poterant abditi in tabernaculis aut suum fatum querebantur aut cum familiaribus…
Julius Caesar, Gallic War
-
…praesidiis, mea diligentia circumclusum commovere te contra rem publicam non potuisse, cum tu discessu ceterorum nostra tamen qui remansissemus caede contentum te esse dicebas quid cum te Praeneste Kalendis ipsis Novembribus occupaturum nocturno impetu esse confideres, sensistin illam…
Cicero, in Catilinam
-
…quem, quia, quod semper volui, murus interest, non timeo de his qui dissimulant, qui Romae remanent, qui nobiscum sunt nihil dicimus quos quidem ego, si ullo modo fieri possit, non tam ulcisci studeo…
Cicero, in Catilinam
-
…ira loqui. ferte per extremas gentis et ferte per undas, qua non ulla meum femina norit iter vos remanete, quibus facili deus annuit aure, sitis et in tuto semper amore pares. in me nostra Venus noctes…
Propertius, Elegies
-
…vis deberet dissolvere quaeque. at nunc, inter se quia nexus principiorum dissimiles constant aeternaque materies est, incolumi remanent res corpore, dum satis acris vis obeat pro textura cuiusque reperta. haud igitur redit ad nihilum res ulla…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…frondem crines, in ramos bracchia crescunt, pes modo tam velox pigris radicibus haeret, ora cacumen habet ; remanet nitor unus in illa. Hanc quoque Phoebus amat, positaque in stipite dextra sentit adhuc trepidare novo sub cortice…
Ovid, Metamorphoses
-
…at quo sis humilis magis et subiectus amori, hoc magis effectu saepe fruare bono. is poterit felix una remanere puella, qui numquam vacuo pectore liber erit. Ecquid te mediis cessantem, Cynthia, Bais, qua iacet…
Propertius, Elegies
-
…Itaque turn, cum vigilando necabatur, erat in meliore causa, quam si domi senex captivus, periurus consularis remansisset. At stulte, qui non modo non censuerit captivos remittendos, verum etiam dissuaserit. Quo modo stulte etiamne…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…. atque etiam res familiaris mea lege Caesaris de minuta est, cuius beneficio plerique, qui Caesaris morte laetantur remanserunt, in civitate. civibus victis ut parceretur aeque ac pro mea salute laboravi. possum igitur qui omnis voluerim…
Cicero, Epistulae ad Familiares