About
Menu

reputative

reputative [reputativus+-e] 1 in a merely nominal way, putatively (in quot. dist. from vere or simpliciter). b as regards reputation. ‘rex’ ‥ ‘jus’, et cetera ‥ nunc sumuntur in scriptura vere et simpliciter, et nunc ~e seu nuncupative Wycl. Civ. Dom. I 135; Judas ‥ Christum latere non potuit, qui in ministerium eum designavit ita ut non ~e, sed vere et assertive contulerit sacramentum Netter DAF II f. 26v. 1A.  b creatura ‥ famata ‥ secundum esse existere est ~e et terminative in Deo, et sic in qualibet parte mundi Wycl. Civ. Dom. I 57. 2 by thinking over or reflecting upon, with (careful) thought or consideration. cum ‥ non creditur nisi ~e de habilitate electi, patet quod oportet prudenter et ~e procedere Wycl. Ver. III 74.

Saved

Recent