repulso
rĕ-pulso, āre, 1, v. freq. [repello], to drive back or beat back again, to repel again and again.
- I Lit.: civitas eloquiis caelestibus magis quam corporis voluptatibus hostiles impetus repulsare consueta, Ambros. in Psa. 118, Serm. 22, § 37 fin.—
- II Transf.: colles verba repulsantes, re-echoing, Lucr. 4, 579.—
- III Trop.: vera repulsans pectus dicta, Lucr. 4, 914.
repulso, āre (Intens. v. repello), wieder und wieder zurücktreiben, -schlagen, I) eig.: civitas eloquiis caelestibus magis quam corporis voluptatibus hostiles impetus repulsare consueta, Ambros. in psalm. 118. serm. 22. § 37 extr. – colles verba repulsantes, widerhallend, Lucr. 4, 577 (579). – II) übtr., wieder und wieder abweisen, vera repulsans pectus dicta, Lucr. 4, 911 (914).
See: repulsare
rĕpulsō, (15) āre (repello), ¶ 1 repousser [habituellement] : Ambr. Psalm. 118, serm. 22, 37 ¶ 2 répercuter : Lucr. 4, 579 ¶ 3 [fig.] Lucr. 4, 914, rejeter obstinément.
- 1. laten weerklinken, laten echoën; ➤ colles verba repulsantes;
- 2. afwijzen; ➤ vera repulsans pectus dicta.