About

Menu

repulsivus

repulsivus [CL repulsus p. ppl. of repellere+-ivus], that has the function or effect of repelling (assailants); b (transf., of abstr.; also as sb.). c (leg., vis ~a) force employed to drive or expel one from one's possessions. castelli ‥ insidiarum hostilium ~e fortitudinis Ps.-Elmh. Hen. V 64 p. 178.  b loquuntur de irascibili [virtute] et [concupiscibili non] secundum quod appetitiva arduorum, sed secundum quod ~a contrariorum secundum sensum, secundum quod ira est vindex lese concupiscentie Peckham QA 79; 1426 omnes vestri ordinis graduati singuli et scolares, quoad actus quoscunque in scolis eisdem ‥ exercendos, subducto quovis obstaculi ~o, facultate gaudebunt EpAcOx 21.  c si ‥ armati qui possessionem invaserint eum prohibuerint ne ingrediatur, videtur eum armis esse ejectum, et talis vis dici poterit ~a Bracton f. 162b.

Saved

Recent