repulsio
rĕpulsĭo, ōnis, f. [repello].
- Lit., a repelling, resistance: violentiae per vim, Isid. 5, 4, 2. —
- II Transf., a refutation (late Lat.), Cael. Aur. Tard. 2, 7 fin.
repulsio, ōnis, f. (repello), I) die Zurücktreibung, Abwehr, violentiae per vim rep., Isid. orig. 5, 4, 2. – II) die Abweisung, Widerlegung, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 7, 112. Augustin. c. Cresc. 4, 7 u.a. Eccl. – Pompeii comment. 214, 23 Keil ratio.
grave cum movetur deorsum movet et dividit ‥; partes ‥ medii naturaliter reuniuntur et compellunt ipsum grave. ‥ ista ~o aeris reuniti ‥
~onem illorum glorie sue tunc sufficere arbitratus
que [sc. propugnacula ] ‥ in ambitu muri Jerusalem suspenduntur, cum ad dominici gregis tutelam contra utrorumque hostium ~onem mens ipsa pastoris ex officio pastorali vigilare disponit
Franci ‥ gaudebant de ~one regis Anglorum
ad facienda ea que ‥ ad ~onem dictorum inimicorum nostrorum et rebellium oportuna fuerint
super ~onem et depressionem inimicorum nostrorum
pro ~one Scotorum ‥ cum exercitu suo
multum ‥ juvat ad fumositatum ~onem
in ‥ dimissione manerii de Suttona Petro filio R. ~one provisorum super dictis ecclesiis et confirmacione domini pape de dictis ecclesiis ‥ ad decem millia marcarum ‥ sumus damnificati
defensio persone, que est violencie per vim ~o
qua discretione ‥ repellitis manum extergere non solum volentis sed et potentis, si tollatur obex solummodo vestre ~onis?
poterant te retardare ‥ quas jam passus es, prima et secunda ~o
ne ex ~one ‥ precum ‥ domine regine indignacionem tante domine incurratis
ne ‥ discutere superna consilia de aliorum vocatione, aliorum vero ~one, praesumamus
aliquando ‥ multis indiciis tuus nobis probabatur adventus, sed ob gentium vocationem et nostram ~onem rursus desperabatur
componitur etiam podium hoc repudium, -ii, i. ~o
hoc etiam nunc ~o Judeorum, quod in fine condemnatio erit impiorum
et vocationem gentium et ~onem denotare Judeorum
bonitatis sue divitias ex alterius ~one, alteri voluit uberius commendari. ‥ in vocatione gentium ‥ priori nupte libellum repudii dedit
a non admissione dictarum excepcionum ac expressa ~one earundem
rĕpulsĭō, ōnis, f. (repello), action de repousser [la violence] : Isid. Orig. 5, 4, 2 || [fig.] rejet, non adoption, réfutation : C. Aur. Chron. 2, 7, 112.
Repulsa, minus probum videtur Vossio lib. 3. de Vitiis serm. cap. 42. legitur apud Valerium Maximum.