repurgo
repurgo, to clean anew, cleanse off, clear again
rĕ-purgo, āvi, ātum, 1, v. a.
- Lit., to clean, cleanse, or clear again (not anteAug.): iter, Liv. 44, 4 fin.: alveum Tiberis, Suet. Aug. 30: ergastula, id. Tib. 8: os, mox dentes, Plin. 8, 25, 37, § 90: nomas, id. 23, 4, 38, § 78: vulnera, id. 34, 15, 46, § 155: humum, Ov. de Nuce, 125: hortum repurgare steriles herbas eligens, Curt. 4, 1, 21: repurgato fugiebant nubila caelo, Ov. M. 5, 286: serenitas caeli non recipit majorem claritatem in sincerissimum nitorem repurgata, Sen. Ep. 66, 46.—
- II Transf., to purge away; to take away, remove, for the sake of cleaning: quicquid in Aeneā fuerat mortale repurgat, Ov. M. 14, 603: fetus, Plin. 8, 55, 81, § 217: aurum venis, Flor. 4, 12, 12.
re-pūrgo, āvī, ātum, āre, wieder reinigen, -säubern, vom Unrate befreien, I) eig. u. übtr.: a) eig.: alveum Tiberis, Suet.: iter, reinigen, gangbar machen, Liv.: hortum, jäten, Curt.: so auch agrum, Sen.: vulnera, Plin.: humum saxis, Ov.: aurum venis, von den A. scheiden, Flor. – b) übtr.: caelum, Ov.: serenitas caeli in sincerissimum nitorem repurgata, Sen.: ne dubitare possimus quae per plures dies latius dixerit postea recisa ac repurgata in unum librum coartasse, Plin. ep. – II) meton., durch Reinigen entfernen, interanea, Plin. 8, 217: quicquid in Aenea fuerat mortale, repurgat, Ov. met. 14, 603: libertinos e tribubus, Ampel. 18, 6.
rĕpūrgō, (13) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 nettoyer : Liv. 44, 4 ; Suet. Aug. 30 ¶ 2 enlever, ôter en nettoyant : Ov. M. 14, 603 ; Plin. 8, 217.
- 1. schoonmaken, zuiveren [alveum Tiberis; iter; vulnera];
- 2. (poët.; postklass.) door te reinigen verwijderen [quicquid in Aenea fuerat mortale].
re-pūrgō āvī, ātus, āre,
- to clean anew, cleanse off, clear again: iter, L.: humum, O.: hortum, Cu.: repurgato caelo, O.—To purge away, take away, remove: Quicquid in Aeneā fuerat mortale, O.