requiesco
requiesco, to rest, take rest, repose
BWL
they rested for a little bit
Frieze-Dennison Vergil
Could not find requiescens in Logeion dictionaries.
requiescens Verb: present active participle feminine vocative singular, Verb: present active participle masculine nominative singular, Verb: present active participle masculine vocative singular, Verb: present active participle feminine nominative singular, Verb: present active participle neuter accusative singular, Verb: present active participle neuter vocative singular, Verb: present active participle neuter nominative singular of requiesco
- I Neutr., to rest one’s self, to rest, repose (very freq. and class.).
- A Lit., Plaut. Ep. 2, 2, 21 (201): legiones invicem requiescere atque in castra reverti jussit, Caes. B. C. 3, 98 fin.: ut in ejus sellā requiesceret, Cic. Div. 1, 46, 104: in nostris sedibus, Cat. 64, 176: lecto, Prop. 1, 8, 33; Tib. 1, 1, 43: hac humo, Ov. M. 10, 556 sq.: terrā Sabaeā, id. ib. 10, 480: somno molli, Cat. 66, 5: sub umbrā, Verg. E. 7, 10 et saep.: nullam partem noctis, Cic. Rosc. Am. 34, 97: hanc noctem mecum, Verg. E. 1, 80: longas noctes tecum, Tib. 6, 53: geminas Arctos Alcmenae, rested two nights for the sake of Alcmena, Prop. 2, 22 (3, 15), 25: requiescens a rei publicae pulcherrimis muneribus ... requiescendi studium, Cic. Off. 3, 1, 2: a turbā rerum, Ov. P. 4, 5, 27: quamvis ille suā lassus requiescat avenā, Prop. 3, 32, 75. — In part. perf.: paululum requietis militibus, having rested themselves, Sall. Fragm. ap. Serv. Verg. E. 8, 4; v. under P. a.—
- b Of things (mostly poet.): luce sacrā requiescat humus, requiescat arator, Tib. 2, 1, 5: aures omnibus, Cat. 84, 7: aures a strepitu hostili, Liv. 26, 22: postes, Prop. 1, 16, 15: navis in vacua harenā, id. 2, 25 (3, 20), 7: vitis in ulmo, rests, supports itself, Ov. M. 14, 665; cf.: cum tot sideribus caelum requievit in illo (Atlante), id. ib. 4, 661: infelix dum requiescit amor, Tib. 1, 2, 4: requiescit labor ille, etc., Quint. 11, 2, 43: stilus lectione, id. 1, 12, 4: pectora requierunt, Stat. Th. 12, 514.—
- 2 In partic., of the dead, to rest, repose in the grave: ubi (sc. in sepulcro) remissa humana vita corpus requiescat malis. Vides quanto haec (sc. verba Ennii) in errore versentur; portum esse corporis et requiescere in sepulcro putat mortuum, Cic. Tusc. 1, 44, 107; Mart. 1, 94, 1: ossa quieta, precor, tutā requiescite in urnā, Ov. Am. 3, 9, 67; cf. Vulg. Apoc. 14, 13.— Freq. in epitaphs: hic requiescit, Petr. 71, 12; Mart. 6, 18, 1 al.: REQVIESCIT IN PACE D(omini), Inscr. Orell. 962.—
- B Trop., to repose, find rest, take consolation: ubi animus ex multis miseriis atque periculis requievit, Sall. C. 4, 1: lacrimis fatigatur auditor et requiescit, Quint. 6, 1, 28: in alicujus Caesaris sermone, quasi in aliquo peropportuno deversorio, Cic. de Or. 2, 57, 234: in spe alicujus requiescere, id. Cael. 32, 79: requiescendum in hac lectione, Quint. 10, 1, 27: nisi eorum exitio non requieturam, Cic. Fragm. ap. Prisc. p. 886.—
- II Act., to let rest; to stop, stay, arrest (only poet., and mostly with a homogeneous object): sol quoque perpetuos meminit requiescere cursus, Calvus ap. Serv. Verg. E. 8, 4: mutata suos requierunt flumina cursus, Verg. E. 8, 4; id. Cir. 232. — Hence, rĕquĭētus, a, um, P. a. (not ante-Aug.).
- 1 Rested, refreshed: militem requietum, integrum (opp. itinere fatigatum et onere fessum), Liv. 44, 38 fin.: paululum requietis militibus, Sall. H. 1, 41 Dietsch: requietis et ordinatis suis, Front. Strat. 1, 6, 3; 2, 5, 25: ager, i.e. that has lain fallow, Ov. A. A. 2, 351.— Comp.: terra requietior et junior, Col. 2, 1, 5.—
- 2 In econom. lang., that has lain or been kept for a long time, i.e. that is not fresh, stale: lac, Col. 7, 8, 1: ova, id. 8, 5, 4.
➳ formes sync. requierunt Virg. B. 8, 4 ; requierant Catul. 84, 7 ; requiesset Catul. 64, 176 ; Tac. Ann. 1, 25 ; requiesse Cic. de Or. 2, 290 ; Att. 14, 8, 2.
- 1. (uit)rusten, zich ontspannen, metaf. ook v. niet-lev. [a muneribus rei publicae; a domesticis malis]; ➤ legiones ~ iussit; flumina requiescunt staan stil; requiescat humus; requiescit vitis in ulmo steunt op;
- 2. rusten, liggen, slapen [lecto]; zijn laatste rustplaats vinden [in sepulcro; in urna];
- 3. (metaf.) tot rust komen, rust vinden [ex miseriis atque periculis; a luctu; eorum exitio; in spe alcis]; II. tr. (poët.) laten rusten; ➤ flumina requiescunt rapidos cursus; / sync. perfectumvormen: requiērunt, requiērant, requiēsse(t).
歇。停工。安息。— in eo 倚賴彼心安。— consilio (abl.) ejus 倚賴其意放心。Requierunt flumina cursus suos 諸河停流。
Suggest a Translation
See an image
- (requiērunt, V., Ct.; requiēsse, C., L., Ct.), ētus, ere, to rest, take rest, repose: eorum hortatio ad requiescendum: legiones invicem requiescere iussit, Cs.: in eius sellā: terrā Sabaeā, O.: sub umbrā, V.: nullam partem noctis: a rei p. muneribus: lecto, Pr.: geminas Arctos, two nights, Pr.—To rest, be relieved, be supported: vixdum requiesse aurīs a strepitu, L.: vitis in ulmo, supports itself, O.: mutata suos requierunt flumina cursūs, V.—Of the dead, to rest, repose, sleep: in sepulcro: Ossa tutā requiescite in urnā, O.—To rest, find refuge, find rest, be consoled: ubi animus ex miseriis requievit, S.: a luctu, Ta.: in huius spe.
-
…carus ego et per me carissima Roma dicitur, et sine me dulcia regna negat. illa vel angusto mecum requiescere lecto et quocumque modo maluit esse mea, quam sibi dotatae regnum vetus Hippodamiae, et quas Elis opes ante…
Propertius, Elegies
-
…vivere luxuria. has inter gravibus cogor deflere querelis, supplicis a longis tristior excubiis. ille meos numquam patitur requiescere postis, arguta referens carmina blanditia Ianua vel domina penitus crudelior ipsa, quid mihi tam duris clausa taces foribus…
Propertius, Elegies
-
…omnem exercitum, Consilia. Mirum. Tum sicubi eum satietas Hominum, aut negoti si quando odium ceperat, Requiescere ubi volebat, quasi nostin Scio Quasi ubi illam exspueret miseriam ex animo. Tenes. Tum me convivam solum…
Terence, Eunuchus
-
…honoris cupido eadem, qua ceteros, fama atque invidia vexabat. Igitur ubi animus ex multis miseriis atque periculis requievit et mihi reliquam aetatem a re publica procul habendam decrevi, non fuit consilium socordia atque desidia bonum otium conterere…
Sallust, Catilina
-
…vobis adulescentiam proposueritis, constituitote ante oculos etiam huius miseri senectutem qui hoc unico filio nititur, in huius spe requiescit, huius unius casum pertimescit ; quem vos supplicem vestrae misericordiae, servum potestatis, abiectum non tam ad pedes…
Cicero, pro Caelio
-
…neuquid sui desiderarent. hac adhibita diligentia ex castris sibi legiones alias occurrere et eas quas secum duxerat, invicem requiescere atque in castra reverti iussit eodemque die Larisam pervenit. In eo proelio non amplius ducentos milites desideravit, sed…
Julius Caesar, Civil War
-
…esse Romae meo tempore pernecessario submoleste fero. hoc me tamen consolor uno spero te istic iucunde hiemare et libenter requiescere. C. Cassius, frater Q. Cassi familiaris tui, pudentiores illas litteras miserat de quibus tu ex…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…. Agite vero ille inquit ut vultis. Sed nunc quidem, quoniam est id temporis, surgendum censeo et requiescendum ; post meridiem, si ita vobis est commodum, loquemur aliquid, nisi forte in crastinum differre mavultis .…
Cicero, de Oratore
-
…causa grata. declarat multitudo proscriptorum, tot municipiorum maximae calamitates. Caesar autem annis multis minor veteranos cupientis iam requiescere armavit ; eam complexus est causam quae esset senatui, quae populo, quae cunctae Italiae, quae dis hominibusque…
Cicero, Philippicae
-
…videatur. puto enim me Dicaearcho adfatim satis fecisse ; respicio nunc ad hanc familiam quae mihi non modo ut requiescam permittit, sed reprehendit quia non semper quierim. qua re incumbamus, o noster Tite, ad illa praeclara…
Cicero, Epistulae ad Atticum