retardatio
retardatio, a delaying, retarding
rĕtardātĭo, ōnis, f. [retardo],
- a hindering, delaying, retarding, Cic. Phil. 5, 11, 30 (with mora).— In plur., Vitr. 9, 1, 6.
retardātio, ōnis, f. (retardo), die Verzögerung, unde est adhuc bellum tractum nisi ex retardatione et mora? Cic. Phil. 5, 30: Mercurii et Veneris stellae... regressus retro et retardationes faciunt, Vitr. 9, 1, 6.
dormire dicitur [Deus ] et oblivisci propter injurie dissimilationem et vindicte ~onem
hec causa ~onis mee fuit, ne ad te tempore solito venirem(
ne, igitur, dispendiosa solucionis ~o in premissis nobis ad necligenciam ascribatur
quamplures tam scolares universitatis quam alii sepissime infirmantur ‥ in ipsorum vite periculum et dictorum scolarium studii ~onem manifestam
cogeremus inviti treugis initis consentire, cum verecundia, nostre ‥ expedicionis ~one, et exultacione non modica emulorum
bissextum ~o generat solis
rĕtardātĭō, (16) ōnis, f. (retardo), retardement, retard, délai : Cic. Phil. 5, 30.
retardātiō ōnis, f
- retardo, a delaying, retarding: bellum tractum ex retardatione.