retardatio

rĕtardātĭo, ōnis, f. [retardo],

• a hindering, delaying, retarding, Cic. Phil. 5, 11, 30 (with mora).— In plur., Vitr. 9, 1, 6.

retardātio, ōnis, f. (retardo), die Verzögerung, unde est adhuc bellum tractum nisi ex retardatione et mora? Cic. Phil. 5, 30: Mercurii et Veneris stellae... regressus retro et retardationes faciunt, Vitr. 9, 1, 6.

retardatio [CL], delay, hindering. b (of sun, w. ref. to leap year) slowness of movement. dormire dicitur [Deus] et oblivisci propter injurie dissimilationem et vindicte ~onem Bart. Angl. I 20; hec causa ~onis mee fuit, ne ad te tempore solito venirem (MochuaMochua 5) VSH II 186; 1282 ne, igitur, dispendiosa solucionis ~o in premissis nobis ad necligenciam ascribatur Reg. Ebor. 43; 1311 quamplures tam scolares universitatis quam alii sepissime infirmantur ‥ in ipsorum vite periculum et dictorum scolarium studii ~onem manifestam MunCOx 22; 1341 cogeremus inviti treugis initis consentire, cum verecundia, nostre ‥ expedicionis ~one, et exultacione non modica emulorum Avesb. f. 95b.  b bissextum ~o generat solis Alcuin Didasc. 994.

rĕtardātĭō, (16) ōnis, f. (retardo), retardement, retard, délai : Cic. Phil. 5, 30.

retardātiō ōnis, f

• retardo, a delaying, retarding: bellum tractum ex retardatione.