reticeo
reticeo, to be silent, keep silence
Could not find reticeres in Logeion dictionaries.
reticeres Verb: imperfect active subjunctive 2nd singular of reticeo
- I Neutr., to be silent, keep silence (class.; syn.: sileo, obmutesco): cum Sulpicius reticuisset, etc., Cic. de Or. 2, 57, 232: de Chelidone reticuit, quoad potuit, id. Verr. 2, 1, 53, § 139: de utriusque vestrum errore, id. Phil. 1, 12, 29: non placuit reticere, Sall. J. 85, 26: ne retice, ne verere, Ter. Heaut. 85: de adversis, Tac. A. 1, 67: velut vinculis ori impositis reticentes, Amm.30, 4, 11. — Poet.: lyra, quae reticet, Claud. IV. Cons. Hon. 223: Pelion, id. in Rufin. 2, 43.—
- β With dat. of a person asking something, to keep silent, not to answer, to refrain from answering (perh. not ante-Aug.): nunc interroganti senatori, paeniteatne, etc. . . . si reticeam, superbus videar, Liv. 23, 12, 9 Drak.; 3, 41, 3; Tac. A. 14, 49: loquenti, Ov. M. 3, 357.—
- II Act., to keep a thing silent; to keep secret, conceal (class.; syn. celo): nihil reticebo, quod sciam, Plaut. Men. 5, 9, 47 (1106); so, nihil, Ter. Ad. 405; Cic. Q. Fr. 1, 2, 1, § 3: ea, quae, etc., id. Fam. 5, 2, 1: quae audierat, Sall. C. 23, 2: vestros dolores, Prop. 1, 10, 13: multa linguae reticenda modestae, Ov. H. 19, 63.— Pass.: reticetur formula pacti, Ov. H. 20, 151.—Absol.: nihil me subterfugere voluisse reticendo nec obscurare dicendo, Cic. Clu. 1, 1.— P. a. as subst.: rĕtĭcenda, ōrum, n., things to be kept secret, Just. 1, 7, 4.
- 1. zwijgen [de iniuriis; de adversis];
- 2. niet antwoorden; II. tr. verzwijgen [cogitationes suas].
不言。諱。隠。— dolorem 隱忍其疼。Reticetur formula pacti 特誤此約之樣。
Suggest a Translation
See an image
- re-+taceo, to be silent, keep silence: nihil subterfugere reticendo: non placuit reticere, S.: Ne retice, ne verere, T.: interroganti senatori, make no answer, L.: loquenti, O.—With acc, to keep silent, keep secret, conceal: nil reticuit, T.: vestrum errorem: quae audierat, S.: Multa linguae reticenda modestae, O.
-
…quaesivi a Catilina in nocturno conventu ad M. Laecam fuisset necne. cum ille homo audacissimus conscientia convictus primo reticuisset, patefeci cetera quid ea nocte egisset, ubi fuisset, quid in proximam constituisset, quem ad modum esset…
Cicero, in Catilinam
-
…miserum ingeminat, tune es quaesita per omnes nata, mihi terras tu non inventa reperta luctus eras levior. Retices nec mutua nostris dicta refers, alto tantum suspiria ducis pectore, quodque unum potes, ad mea verba remugis…
Ovid, Metamorphoses
-
…atque facinoribus coopertus, quem censores senatu probri gratia moverant. Huic homini non minor vanitas inerat quam audacia neque reticere, quae audierat, neque suamet ipse scelera occultare, prorsus neque dicere neque facere quicquam pensi habebat. Erat…
Sallust, Catilina
-
…vocibus ardor erat. sed quoniam non es veritus concredere nobis, accipe commissae munera laetitiae non solum vestros didici reticere dolores, est quiddam in nobis maius, amice, fide. possum ego diversos iterum coniungere amantis, et…
Propertius, Elegies
-
…Amor. tum me non humilem mirabere saepe poetam, tunc ego Romanis praeferar ingeniis ; nec poterunt iuvenes nostro reticere sepulcro Ardoris nostri magne poeta, iaces. tu cave nostra tuo contemnas carmina fastu saepe venit magno faenore…
Propertius, Elegies
-
…ut comparet similitudines ; ut utatur exemplis ; ut aliud alii tribuens dispertiat ; ut interpellatorem coerceat ; ut aliquid reticere se dicat ; ut denuntiet quid caveant ; ut liberius quid audeat ; ut irascatur etiam, ut obiurget aliquando…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…per deos immortalis te enim intuens, Dolabella, qui es mihi carissimus, non possum de utriusque vestrum errore reticere. credo enim vos nobilis homines magna quaedam spectantis non pecuniam, ut quidam nimis creduli suspicantur, quae semper…
Cicero, Philippicae
-
…senatus propter angustias aerari vendenda censuit, consules propter invidiam non vendiderunt. verum haec fortasse propter pudorem in lege reticentur. sed illud magis est credendum et pertimescendum quod audaciae x virali corrumpendarum tabularum publicarum fingendorumque senatus consultorum, quae…
Cicero, de Lege Agraria
-
…ea, si oblivione non posset, tamen taciturnitate sua tecta esse pateretur ; sed vero sic agitur ut prorsus reticere nullo modo possit. hoc enim ipsum iudicium, hoc periculum, illa accusatio, ; illa ;…
Cicero, pro Cluentio
-
…tempore ad quaestionem ipse abreptus est. at quam quaestionem voltus enim vestri, iudices, me invitant ut quae reticenda putaram libeat iam libere dicere. quid illa tandem quaestio aut disceptatio aut iudicium fuit putabo fuisse. dicat qui…
Cicero, pro Cluentio