About

Menu

ructare

ructare [CL], ~uare [LL] 1 (intr.) to belch. manducabat tunc homo panem angelorum quem nunc esurit ‥ . ille ~abat satietate, nos suspiramus esurie Anselm (Prosl. 1) I 98; si ructare velis, memores spectare lacunar D. Bec. 1049; mensa ructare caveto Doctus dicetur 26; ~o, A. to balke WW. 2 (tr.) to belch up, vomit forth. b to breathe out, (w. anima or sim.) to die. quamdiu infantilibus saliviis foedabimini? quamdiu vestre pueritie feces ~uabitis? H. Los. Ep. 24; cotidianam crapulam ~ans ad bellum singultiens ingluvie veniebat W. Malm. GR IV 307.  b inter flammas halitum ~avit W. Malm. GR I 14; civitas terremotu concussa est ‥ ; in qua filius ille superbie ‥ obrutus ‥ animam ministram iniquitatis ~avit P. Blois Ep. 93. 293B. 3 to send forth, emit. sulphureas ructant incendia flammas Aldh. VirgV 1424; natrix ructans de fauce venenum Ib. 2749. 4 to pour forth, utter; b (w. dat.). c (w. ab & abl.) to pour forth from. pius meruit sacro libamine pasci / ructavitque sacras pasto de gutture laudes Mir. Nin. 449; cum ubique scolares inflatis buccis dialecticam ~arent W. Malm. GP II 74; in ‥ virginem sollemnes cachinnos effudit. ‥ hec dum ille stomacho suo serviens cruditate ~aret barbarica Ib. 87; ‘lodex’ ‘bombex’ ructuat Alexandri anus Qui majora cernitis 87; to sende in ‥ proferre, eructuare, ~uare CathA.  b illi ‥ divino imbuti magisterio et praeceptorum instructi exemplo, hoc successurae posteritati rite ruminasse et regulariter ~asse referri queunt Aldh. Met. 2 p. 67; instanter nos docet verbo auscultare quatenus et nostro illud pectore continue ruminare et alieno ~are sufficiamus auditui Bede Luke 433B; ex eo quod eum gratia Sancti Spiritus debriabat, auditoribus suis pia vite pocula ~uabat V. Birini 2.  c auribus ille libens hausit que ructat ab alto / pectore Æthelwulf Abb. 104; talia mellifluo ructantes cordis ab antro Wulf. Brev. 534.

Saved

Recent