ructatus
ructātus, ūs, m. [ructo], = ructatio, Aug. c. Faust. 5, 10.
non est passa [Natura ] ‥ / fumida Pomponii solvi ructatibus ora
rūctātŭs, ūs, m. , c. ructus : Aug. Faust. 20, 13.
non est passa [Natura ] ‥ / fumida Pomponii solvi ructatibus ora