rudectus
rūdectus, a, um, adj. [rudus],
- full of rubbish, i. e. (of soil) poor, dry: terra, Cato R. R. 34, 2: locus, id. ib. 35, 1.
rūdectus, a, um (rudus), eig. voll Schutt, dah. vom Erdboden, trocken, mager, terra, Cato r. r. 34, 2: locus, Cato r. r. 35, 1.
rūdectus, (14) a, um (rudus), pierreux : Cato Agr. 34, 2 ; 35, 1.