ructuatio Save Georges DMLBS Gaffiot 2016 ructuātio, ōnis, f. (ructuo) = ructatio, Augustin. serm. 150, 9: Plur., Cael. Aur. de sign. diaet. pass. 63. 64. 67. ructuatio v. ructatio rūctŭātĭō, ōnis, f. , v. ructus : Aug. Serm. 150, 9.