rudens
rudens, rope
Frieze-Dennison Vergil
rudēns, entis, m.: a rope; cord; pl., rudentēs, um or ium, cordage, 1.87.
Could not find rudentum in Logeion dictionaries.
rudentum Noun: masculine genitive plural of rudens
rŭdens, entis (gen. plur. rudentium, Vitr. 10, 19; Prud. adv. Symm. praef. 2; abl. rudenti, Vitr. 10, 2), m. (fem., Plaut. Rud. 4, 3, 1 (938)) [etym. unknown; acc. to the ancients from rudo, on account of the rattling; v. Non. p. 51],
- a rope, line, cord (very freq. and class.; syn.: restis, funis).
- I Usu., a rope, line, belonging to the standing or running rigging of a ship; a stay, halyard, sheet, etc.; plur. collect., the rigging, cordage: clamor tonitruum et rudentum sibilus, Pac. ap. Cael. ap. Cic. Fam. 8, 2, 1; cf. Varr. L. L. 5, § 7 Müll. N. cr.; and Serv. Verg. A. 1, 87 (Trag. Rel. p. 100 Rib.); imitated by Vergil: clamorque virum stridorque rudentum, Verg. A. 1, 87; Plaut. Rud. 4, 3, 1 (938); 76 (1013); 92 (1029); Cic. Div. 1, 56, 127; Quint. 10, 7, 23; Verg. A. 3, 267; 3, 682; 10, 229; Hor. Epod. 10, 5; Ov. M. 3, 616; 11, 474; 495 et saep.— Hence,
- B Rudens, the title of a comedy by Plautus.—
- C Trop.: rudentem explicavit immensum, spun a long yarn, unfolded a prodigious series of facts, Amm.29, 1, 6. —Prov.: rudentibus apta fortuna, a very uncertain fortune, Cic. Tusc. 5, 14, 40.—
- II The rope of an engine of war, Vitr. 10, 17 sq.
rŭdens, entis, Part. of rudo.
1. rudēns, entis, m., das starke Seil, bes. Schiffsseil, Tau, um Segelstangen u. Segel anzuziehen u. zu befestigen, rudentis explicatio, Cic.: rudentum sibilus, Pacuv. fr.: stridor rudentum, Verg.: rudentum materiae, Solin.: e capillo torti rudentes (Stränge an der Katapulte u. Balliste), Vitr.: candidaque intorti sustollant vela rudentes, Catull.: dum hanc tibi quam trahis rudentem complico, Plaut.: rudentem explicuit immensum, bildl. = zählte eine un. Reihe von Tatsachen auf, Amm. 29, 1, 6. – Sprichw., rudentibus apta fortuna, an die Schiffstaue angeheftetes, folglich sehr ungewisses Glück, Cic. Tusc. 5, 40. – meton. = Schiff od. Schiffahrt, Val. Flacc. 1, 627. – ➳ Als fem. b. Plaut. rud. 938. – Abl. Sing. gew. rudente, selten rudenti, wie Vitr. 10, 2, 4: Genet. Plur. gew. rudentum, selten rudentium, wie Vitr. 10, 12 (18), 2 u. 10, 13 (19), 6. Prud. c. Symm. 2. praef. 13.
2. rudēns (Partiz.) s. rudo.
ast vero si malus navis fuerit, cui antemnarum carbasa et ~entes adnectuntur, ad trochei regulam redigitur
~entes ‥ dicuntur funes quibus nautae vela suspendunt
hic anchoris ~ibusque navibus affixis ‥ recta se via ‥ ad hospicium dirigit matris
~ens,rap
fracto navis sue gubernaculo et ruptis ~ibus, incerta vagatione ferebatur(
~entes, -tium, id est corde quibus velum sursum trahitur
hic velum,a saylle , hic ~ens,a cabylle
vis est rūdentis asini vi victa rŭdentis
1 rŭdēns, tis, part. de rudo.
2 rŭdēns, (13) tis, m. , cordage [de navire], câble : Cic. Div. 1, 127 ; laxare rudentes Virg. En. 3, 267, mettre à la voile (lâcher les écoutes) || [fig.] rudentibus apta fortuna Cic. Tusc. 5, 40, fortune suspendue à des cordages || vaisseau : Val. Flacc. 1, 627 || corde [en gén.] : Vitr. Arch. 10, 17.
➳ f. , Pl. Rud. 938 || abl. rudente, qqf. rudenti ; gén. pl. rudentum, qqf. rudentium.
rudēns (1) entis, m
- a rope, line, cord, stay, halyard, sheet: clamor tonitruum et rudentum sibilus, Pac. ap. C.: laxare rudentīs, V.: rudentīs Eurus differat, H.: prenso rudente, O.—Prov.: rudentibus apta fortuna, hanging on ship's tackle, i. e. very uncertain.
rudēns (2) entis,
- P. of rudo.
RUDENS
RUDENS[NAVISp. 217.]