ruderatio
rūdĕrātĭo, ōnis, f. [rudero],
- a paving with rubbish, ruderation, Vitr. 7, 1.—
- II Transf., a mass of broken stone, Vitr. 5, 12, 6.
rūderātio, ōnis, f. (1. rudus), I) die Verfertigung des Estrichs, Vitr. 7, 1. § 1. – II) meton., die Estrichmasse, Vitr. 5, 12, 6.
rūdĕrātĭō, ōnis, f. (rudero), bétonnage, pavage en blocage ou blocaille : Vitr. Arch. 7, 1, 1.