rustica
rustĭca, ae, v. rusticus, I. B. 2.
De assassinis et eorum receptatoribus puniendis : Condemnentur duplicatis pœnis constitutis per Statutum, sub Rustica de vulneribus et percussionibus.Procul dubio legendum est
Rubrica. Vide in hac voce.
rūstica ae, see rusticus.