rusticatim
rustĭcātim, adv. [rusticor],
- rustically, awkwardly: rustice, Non.: ego rusticatim tangam, urbanatim nescio, Pomp. ap. Non. 166, 31.
rūsticātim, Adv. = rustice, bäuerisch (Ggstz. urbanatim), Pompon. com. 7.
rūstĭcātim (rusticus), en paysan : Pompon. Com. 7.