saginatio
săgīnātĭo, ōnis, f. [sagino],
- a fattening, feeding, stall-feeding (for the usual sagina), Plin. 8, 51, 77, § 207; Tert. Pall. 4.
sagīnātio, ōnis. f. (sagino), das Mästen, Jüttern bis zum Fettwerden, Plin. 8, 207. Tert. de pall. 4. – meton., das Mastvieh, Itala (Colb.) Matth. 22, 4.
ffrankyng , ~o, -is
quid inquam de exquisitis ~onibus, et diversis saporisque piperibus [vv. ll. saporibus et piperibus, saporibus piperibusque ], et variis excoctionibus loquar?
săgīnātĭō, ōnis, f. (sagino), action dʼengraisser : Plin. 8, 207 || pâture [pour engraisser] : Tert. Pall. 4.
Pascuis, silvis, Saginationibus, venationibus, piscationibus, portibus, aquis, etc.Charta ann. 1073. apud Meichelbekum Hist. Frising. tom. 1. pag. 265 :
Silvis, venationibus,.... Saginatione, etc.