About
Menu

salutare

1 salutare [CL], to make greeting or salutation to, to greet (person), (also upon departing) to bid farewell to; b (w. inanim. obj. as subj.); c (absol. or intr.); d (pr. ppl. as adj.). e (transf.) to take leave of, to bid adieu to (activity, in quot. subject of study). 671 ~ate in Christo omnem sodalium meorum catervam Aldh. Ep. 1 p. 478; ~antes illum verbis piissimis apostoli dicebant ‥ Bede HE IV 14 p. 234; 1251 obviavit W. D. et ~avit eum. et W. respondit “non ~o te ‥ quia furasti damum nostrum” SelPlForest 101; secundum verbum [Marie] fuit cum ~aret [ME: com and grette] Elizabeth AncrR 19; sed rex ‥ eum ~at et per vestem retinet Knighton I 23; subito cum dedecore, hospite non ~ato, recessit Plusc. IX 36.  b in evangelio Nichodemi ‥ vexilla per se inclinantia Christum ~abant, ecce greting Melton 253.  c qui ‥ adpropinquans ei, ~ansque [v. l. adds eum] verbis pacificis ‥ V. Cuthb. I 4; in discessu dulcibus / non fruebar osculis, / salutabas nutibus / pene loquens garrulis. / fas non erat pauca fari P. Blois Carm. 7. 5. 40.  d pontifex percepto compacientissimi ministri nuncio “refer” inquit “frater, celerius ~antissimo domino suo [sic; l. tuo] ex me, ut ‥” Gosc. Wulsin 6.  e inter logicas proposiciones — nec mirum, quoniam a primo statim limine logicam ~avit — male distinguens Gir. SD 110.
2 salutare v. salutaris

Saved

Recent