salutatio
salutatio, a greeting, saluting, salutation
- I In gen.: quis te aditu, quis ullo honore, quis denique communi salutatione dignum putet? Cic. Pis. 40, 96: salutationem facere, Liv. 1, 1 fin.: salutationem reddere, Tac. A. 4, 61: salutatione acceptā ac redditā, Macr. S. 1, 6: mutuā salutatione factā, Curt. 10, 8, 23.—Of performing devotions: uti praetereuntes possint respicere (aedificia deorum) et in conspectu salutationes facere, Vitr. 4, 5.—Rarely of a written greeting (in a lusus verbb. with salus), Cic. Brut. 3, 13; Vulg. 1 Cor. 16, 21; id. Col. 9, 18.—
- II In partic., of ceremonial visits, a visit, a waiting upon: mane salutamus domi et bonos viros multos, etc. ... Ubi salutatio defluxit, litteris me involvo, Cic. Fam. 9, 20, 3; 7, 28, 2; Sen. Brev. Vit. 14, 6 al.—After the time of the emperors, of paying respects, paying court to the emperor, Suet. Aug. 27; id. Claud. 37; id. Vit. 14; id. Vesp. 4 al.; in plur., id. Aug. 53; Gell. 4, 1, 1.
non ~o pacifica praebetur, non osculum piae fraternitatis offertur
sodales suos fraternis commendabat ~onibus
[lupa ] premittens ~onem satis humanam
~o plerumque ‥ salutem exhaurit, teste Salomone [cf. ]Prov. iv 5
ad eum accessit, et post ~onem et salutaria vite colloquia ‥ se ipsius orationibus commendavit
hec fuit ejus ~o [ME: ] ad ‥ discipulos suos: “pax vobis”gretunge
tametsi paucis litteris, non tamen parva officia ~onis tuae dirigere germanitati
hac de causa factum est quod ~onis mee litteras ‥ tardius susceperitis
in epistolari ~one ferventior exstitisset nostra devotio, nisi ‥ raritas itinerantium contrairet
a ~one, per quam antiqui litteras suas incipere ‥ solebant
partes epistole ‥ sunt ‥ ~o, exordium, narracio, peticio, conclusio, et subsalutacio. ~o est brevis oracio salutari noto mentem alliciens et a statu non discrepans personarum
cum alicubi extra monasterium moram faciens mandat [abbas ] conventui ~ones seu orationes, omnes ‥ inclinent ‥ . eodem modo fit pro papae vel regis ~one. pro aliarum vero personarum ~onibus, humiliter inclinetur tantum. cum autem alicui fratri mandat hujusmodi aliquid, ubicunque dicatur ei ipsa ~o, continuo ‥ inclinet
regna ‥ hanc ‥ ~onibus, epistolis, xeniis venerantur
matutinum ‥ eterni solis exortum astra matutina ‥ Deo digna ~one adorare ceperunt
Athenienses Timagoram inter officia ~onis Dario adulantem capitali supplicio affecerunt
septima littera est G et signathis greting , Latine ~o, quando genuflectendo dicebant percuciendo, “ave rex Judeorum”
incipiunt quinquaginta ~ones Beate Virginis
quinymmo ~onibus consimilibus eosdem acriore invasione visitavit
a matre Domini ‥ charismatis gratiam sedulo emulamini, ut ad omnem viri affatum verecundemini, omnem ~onem licet angelicam, licet gratie plenitudinem pollicentem, suspectam habeatis
angelicis ‥ obsequiis et ~onibus sponsi ‥ adventum preveniri oportebat
ut pueri ‥ doceantur ut sciant oracionem Dominicam et simbolum et ~onem beate Marie, et crucis signaculo se recte consignare(
oracionem dominicam cum ~one angelica dixerint mente pia
si sit illiterata per orationem Dominicam et ~onem Beate Virginis [ME: ] dicat horas suasAvez
28 [Mar. ] ‥ in meridie fuit terremotus ‥ et duravit per spacium quo distincte poterit dici ~o angelica
~onem angelicam ‥ per numerum digitorum suorum ‥ semper dixit
oracionem Dominicam ‥ ~onem angelicam
quod ‥ celebrari faceremus ‥ tres missas ‥ ‘Requiem’ ‥ et tres missas de Domina, scilicet ‘~onem’
coram ymagine ejusdem [sc. B. Marie ] in boriali ala in puerperio et ~one
lego ‥ corpus meum ecclesiastice sepulture in ecclesia cathedrali predicta coram ~one angelica ex parte australi chori ejusdem
unum corporale de viridi veluto posterius et ~one angelica interius
item alium siphum planum stantem cum cooperculo de auro coperat' [? l. operat' ] cum ~one super summitatem
pendens rubii coloris ‥ cum ~one angelica
Johannes ‥ prior domus ~onis Matris Dei, ordinis Cartusensis, prope London'
ad domum ~onis Beatissime ‥ Virginis Marie juxta Londonias ordinis Carthusiensis
manus ‥ sponsi ‥ ejus operatio est, qua sponse sue salutem ‥ usque in seculum operari non desinit. ‥ est itaque sponso in ~onem plenam sponse sue manus justificans
- 1. begroeting, groet; ➤ salutationem reddere de groet beantwoorden; mutua salutatione facta;
- 2. (ochtend)bezoek, opwachting van een cliënt bij zijn patronus e.d.; ➤ salutationem facere; dare se salutationi amicorum.
Ut ad Salutationes sacerdotales congruæ responsiones discantur, ubi non solum Clerici et Deo dicatæ Sacerdoti responsionem offerant, sed omnis plebs devota consona voce respondere debet.Concilium Wormatiense ann. 868. cap. 69 :
Lectores populum non Salutent.In Synodo Ticinensi ann. 850. cap. 12. vetantur
Pœnitentes publice vacare Salutationibus.
Dominus vobiscum, quibus Sacerdos in sacris Liturgiis populum salutat. Idem apertius docet Ceremoniale MS. B. M. Deauratæ Tolos. ubi de Missa Sabbati Quatuor temporum, cujus prima oratio absque
Dominus vobiscumdici solet :
Primo dicitur officium. Ibidem ubi de die Parasceves :(i. e. Introitus) ut moris est, etKyrie eleison , deinde dicitur oratio sine salutatione ; et post dicitur lectio prima per puerum
Post tractum dicitur oratio, scilicetConsule Rerum Liturgic. Scriptores.Deus a quo et Judas , quæ absolute dicitur et sine Salutatione et cumFlectamus .
Salutationemvocabant Litteras, quibus Episcopo præsentabatur qui in aliquod beneficium electus
fueratab iis qui jure patronatus gaudebant. Eodem nomine nuncupabantur Litteræ, quibus qui alterius procurator constituebatur. Harum Litterarum formulæ exstant in Chartulario Meldensi sub hoc titulo :
De Salutatione Abbatissæ Faremonasterii.
Solent quoque hi muneris ipsius nomen immutare, et dicunt se non munus accepisse, sed Salutationem, quos utique nescio utrum magis stultos, an versutos appellem.Vide Salutes post Salus 4. et Salutaticum.
Salutatio, Credentium, ut aiebant, erat ;
Adoratio, nondum Credentium. Hæc pluribus variisque in locis describit Limborchius in Histor. Inquisit. Tolos. ac præsertim pag. 54 :
Item quando heretici de novo veniebant, vel quando recedebant ab eo, Salutabat eos modo hereticali abstracto capucio, scilicet amplexando et tenendo manus super brachia heretici, vertendo et inclinando caput ter, nunc ad dexteram, nunc ad sinistram heretici, et dicendo ter Benedicite.Et pag. 61 :
Adoravit eum flexis genibus, junctis manibus inclinando se ter super unam bancham coram eo et dicendo, etc.Respondebat hæreticus,
Benedicat vos Christus et nos; quibus subjungebant discipuli,
Bone Christiane rogate quod perducat nos ad bonum finem.
- saluto, a greeting, saluting, salutation: quis te communi salutatione dignum putet?: salutationem facere, L.: mutuā salutatione factā, Cu.—A waiting upon at one's house, ceremonial visit: ubi salutatio defluxit, when the formal morning reception is over.
SALUTATIOthe name given to one of the forms of attention (officia) expected from clients by their patrons at Rome. The client would wait even before daybreak (cf. Mayor on Juven. 3.127and 5.19) in the vestibule until the doors of the atrium were opened. There he attended until the patron appeared, and the nomenclator announced the name of the dependent, who brought his morning greeting (ave). The callers were commonly divided into various admissiones, according to their rank and intimacy, and even men of good position found themselves in the number (Juven. 1.100; Sen. de Ben. 6.33). The clients who were invited to do so, accompanied the patron wherever he might be going. Others, after receiving the dole [SPORTULA] at one house, would hurry off to another, to be similarly rewarded there (Mart. 10.74). The name salutatores was used of the clients who earned their living by these attentions. (Cf. Friedländer, Röm. Sitteng. i.6 382 ff.; Becker, Gallus, ii.3 159 if.)
[A.S.W]The morning greeting which Romans of rank were in the habit of receiving from clients, friends, and admirers in the atrium during the first two hours of the day; for this purpose the callers gathered in the vestibule even before sunrise (Mart. iv. 8; Pliny Ep. iii. 12).