solifugum
Solifuga, Festo
Solipunga,quod genus est, inquit, bestiolæ maleficæ, quod acrius concitatiusque fit fervore solis : unde etiam nomen traxit.
Solipuga, Plinio lib. 8. cap. 43.
Solpuga, apud Lucanum lib. 9. v. 837. Gervasius Tilber. in Otiis Imper. apud Leibnit. tom. 1. Script. Brunsvic. pag. 923 :
In Sardinia nec lupus ex antiquo nec serpens gignitur. In ea est Solifugum animal, morsu homines perimens.