specificare

specificare [LL] 1 to cause or recognize (individual) to be distinct or special, to distinguish. b to qualify (word or sim. in respect of meaning, reference, significance, or sim.), clarify, make (more) specific. omnium rerum species lux animae annuntiat quas ipsa in se acceptas ~at ~atasque recondit Alcuin Moral. 645A; cum ergo spiritus corpus sit ~atum naturale, generatione fit spiritus et sine tempore Alf. Angl. Cor 11. 10; primum ‥ unum generat ad esse, secundum ~at in esse, tertium perpetuat et glorificat ipsum esse Is. Stella Serm. 9. 10. 1721A; cum ‥ circumspectio a contemplatione ~atur, animi exploratio dicitur J. Sal. SS 956C; hoc ipsum ‘substantia’ per adictionem differentie in descendendo gradatim plus et plus ~atur J. Blund An. 36; [modus commixtionis] specialis cum elementa tracta ab elementatis quodam modo ~ato conveniunt in constitutionem alicujus rei ~ate ut hominis, equi ‥ Quaest. Salern. N 5.  b ~atur ‥ nomen per essencialia et per accidentalia Ps.-Gros. Gram. 64; hoc quod dico ‘Sor’ ~at mediante hac oracione ‘verbi gracia’ Bacon XV 167. 2 to make clear or pure. illo ‥ crebro cervisia coletur, ~etur [gl.: clerci, delié, espacefié] et purificetur Neckam Ut. 110; ~atur forma extracta Gilb. VI 241v. 1. 3 to specify, to state explicitly or in detail. 1158 cum omnibus libertatibus et liberis consuetudinibus in carta sua ‥ plene contentis et ~atis Ch. Westm. 341; 1168 si ‥ specialiora quesierint, quidquid contra conscientiam et honestatem ~abitur, non habebit speciem vel decorem J. Sal. Ep. 243 (241); efficacior ‥ est illa confessio quae ~at singillatim omnia, quam illa que sub quadam generalitate includit singula Ad. Eyns. Hug. V 16; 1326 nec in terrario ~atur illud jus communicandi CBaron 147; 1453 creditorum nomina cum summis particularibus ‥ in dorso hujus compoti declarantur et ~antur Ac. H. Buckingham 18.