specificus

specificus [LL] 1 that makes (something) a (distinct) species or kind, specific, particular. b that belongs to a particular (kind of) individual. c1238 famulatum unientem ipsos in Dei ~am unitatem et Deiformem perfectionem Gros. Ep. 57; in essentia et differentia ~a non potest transmutari Bacon XI 251; per corruptionem nature ~e Id. Min. 361; de diffinicione ~a sunt plures opiniones Ockham Dial. 422; cum tantum distinguantur raciones ~e sicut ipse species (Kyn.) Ziz. 79; dissolvit lapidem in aquam nubis cum destruccione forme ‥ ~e Ripley 136.  b false ficta fuerat esse genus et partes ~e fuerunt sine auctoritate Cristi ‥ introducte Wycl. Chr. & Antichr. 657; vota ‥ per sue legacionis potestatem plenariam et ~um privilegium archiepiscopus adimplevit Elmh. Cant. 83. 2 specific, explicit. 1462 specialis, individualis, ~a, et expressa mentio (Lit. Papae) Mon. Hib. & Scot. 437b; hec contra figuratores, verbis ~is, contra quos et illa verba valent que generaliter rei magnitudinem efferunt Gardiner CC 448.