specificatus
spĕcĭfĭcātus, a, um (species, facio), distinct, séparé : Boet. Duab. nat. p. 251.
Finita oratione, qua interim Specificatus sulcanus breve tempus æstimavit, etc.
Finita oratione, qua interim Specificatus sulcanus breve tempus æstimavit, etc.