speciose
speciose, showily, handsomely, splendidly
spĕcĭōsē, adv., v. speciosus fin.
speciōsē, Adv. (speciosus), schön, glänzend, prächtig, voll od. mit Anstand, sp. vehi, Plin.: sp. dictum, Quint.: speciosius instratus equus quam uxor vestita, Liv.: hasta speciosissime (mit sehr viel Anstand) contorta, Quint.: duobus consulatibus et dictaturā speciosissime (mit großer Auszeichnung) functus, Val. Max.
omnis creatura valde bona in principio formata formoseque creata atque ~e plasmata est
totus ‥ desiderabilis Adrianus cum saxosa mole sua ~e adornata robustissimis trabibus excipitur
in quibus emendis thesauros patris sui ~e prodigus distraxit
principales calles Anglie, multum quidem spatiosi, sed nec minus ~e sanciti edictis regum
prope Burgum Turoldi ~e armati cum ccc militibus convenerunt
spĕcĭōsē (13) (speciosus), ¶ 1 avec un aspect brillant, magnifiquement : Plin. 35, 49 ; speciosius Liv. 37, 4, 3, plus magnifiquement ¶ 2 avec grâce, élégance : Hor. Ep. 1, 18, 52 ; [fig.] Quint. 9, 4, 14, etc. ; speciosissime Quint. 8, 6, 18.
speciose
adv.
- speciosus, showily, handsomely, splendidly.—Only comp: equus speciosius instratus quam uxor vestita, L.: arma tractet, H.