speciositas

spĕcĭōsĭtas, ātis, f. [speciosus],

• good looks, beauty (eccl. Lat.): naturalis, Tert. Cult. Fem. 2 fin.; Ambros. de Isaac, 7, § 60 al.; Vulg. 1 Macc. 1, 27.

speciōsitās, ātis, f. (speciosus), das schöne äußerliche Ansehen, die Schönheit, Tert. de cult. fem. 2, 2 extr. Ambros. de Isaac 7. § 60 u. cant. cantic. 6. § 11: sp. mulierum, Vulg. 1. Mach. 1, 27.

speciositas [LL] 1 (visual) attractiveness, beauty; b (of or derived from God). c appeal, attractiveness (to the mind). illa ~as hominis quae multo est minor pulchritudine flosculi Simil. Anselmi 50; Edgivam, ~atis eximie mulierem W. Malm. GR II 126; in stola hac ~atis incomparabilis procedentem ad eos mirantur J. Ford Serm. 35. 2; ~as pedum miraculo fuit [cf. Rom. x 15] Ib. 64. 10; s1189 tam animas quam corpora sua rapuit ~ate M. Par. Min. II 4; 1432 locum ad modum Paradisi consitum ‥ arboribus fructiforis relucentem et breviter omnium rerum ~ate conspicuum (J. Carpenter) MGL III 461.  b angelus est imago Dei ‥ speculum purum ‥ recipiens totam ‥ ~atem bene formate deiformitatis ‥ in seipso Bart. Angl. II 2; [angelus] dicitur recipiens ~atem deiformitatis quia in specie et modo cognoscendi similis est divinitati Ib.; Gros. 108 (v. speciosus 1b); sicut ‥ est justicia qua [Deus] est justus eo ipso quod justus, sic est formositas et ~as eo ipso quod est formosus et speciosus Wycl. Ente Praed. 148.  c peccati ~as abstrahit animam Ad. Scot Serm. 384B. 2 (splendid) sight or visual appearance. abstersa omni caligine pleno vigore hausi diem rerumque ~atem Gosc. Transl. Mild. 31.