About

Menu

spiculare

spiculare [CL], ~ari 1 to furnish with a sharp point or points. b to furnish with a (pointed) weapon. per predictam scalam arctam et ~atam Gosc. Lib. Confort. 51.  b loricatis equitibus ac ~atis satellitibus Ord. Vit. VIII 14 p. 345; spiculator is qui portat spiculum ad occidendum, et ~atus, ~ata, ~atum Osb. Glouc. Deriv. 549. 2 to pierce with a weapon, to kill with a pointed weapon. Willelmus Rufus ‥ Deo non erat acceptus, unde quasi ecclesie Dei persecutor ~atus obiit M. Par. Maj. I 202; iste ‥ obiit in Normannia ~atus ‥. ~atus ‥ erat apud castrum de Chaloson in Aquitannia in redeundo ad Angliam Feudal Man. 143. 3 (in gl.) to hurl or shoot a pointed weapon. ~ari, jaculari, vibrare Osb. Glouc. Deriv. 564; to cast a darte, jaculari, ~ari CathA.

Saved

Recent