spiculator
spīcŭlātor, v. speculator.
spiculātor, ōris, m., s. speculātor.
per totum orbem missis exploratoribus eum investigabat et ~oribus honores ‥ promittebat qui exulantem homicidam interimerent
~or, -oris qui portat spiculum ad occidendum
illi ~ores, furia invecti ‥ ostium intrant ecclesie
non pastores, sed vastatores, non speculatores sed ~ores
inter verba orationis eum arrepto pugione ~or uno ‥ ictu decapitando hac luce privavit
tradita ‥ ~oribus pregnante juvencula, contentio orta est inter eos, quis primum in illam jaceret lapillum
cum a manibus speculatorum plaustrum a monte retroversum cum muliere fecunda impingeretur
parati sumus ~i, si oporteat, cervicem subjicere pro hac causa
Cyprianus ‥ dedit ~ori xxv aureos pro martyrio suo complendo
tormentowre , tortor, ~or ‥ carnifex
mox ~or, genibus ‥ ante eum flexis, indulgeri sibi petiit crudelem quam ei allaturus erat mortem
spĭcŭlātŏr, ōris, m. , satellite, garde du corps : Vulg. Marc. 6, 27 || bourreau : Hier. Ep. 1, 8.
De Spiculatoribus, sive messonatoribus.