spiceus
spiceus, consisting of ears of grain
spīcĕus, a, um, adj. [spica],
- consisting of ears of corn (poet. and in post-Aug. prose): corona, Tib. 1, 1, 16 (24); Hor. C. S. 30; Plin. 18, 2, 2, § 6; Sabin. Massur. ap. Gell. 6, 7, 8; cf. serta, Tib. 1, 10, 22; Ov. M. 2, 28; 10, 433; id. Am. 3, 10, 36; Claud. B. Gild. 136: messis, i. e. of grain, Verg. G. 1, 314: frux, Aus. Monos. de Cibis: coma, i. e. the ears, Prop. 4 (5), 2, 14.
spīceus, a, um (spica), aus Ähren bestehend, Ähren-, corona, Tibull. u. Inscr.: serta, Ov.: vitta, Inscr.: messis, Getreideernte, Verg.
spīcĕus, (13) a, um (spica), dʼépi : Tib. 1, 10, 22 ; Hor. Sæc. 30 ; Plin. 18, 6.
spīceus
adj.
- spica, consisting of ears of corn: corona, H., Tb.: serta, O., Tb.: messis, i. e. of grain, V.