spoliarium
spŏlĭārĭum, ii, n. [spolium] (post-Aug.).
- Lit., a place in the amphitheatre where the clothes were stripped from the slain gladiators who were dragged thither, Sen. Ep. 93, 10; Lampr. Commod. 18, 3; 19, 3.—
- II Transf., a den of robbers or murderers, a cutthroat place, Sen. Prov. 3, 7; id. Contr. 5, 33; Plin. Pan. 36, 1.
spoliārium, iī, n. (spolium), I) ein Raum des Amphitheaters, wo die Fechter an- und ausgezogen und die durch starke Verletzungen unbrauchbar gewordenen getötet wurden, Sen. ep. 93, 12. Lampr. Commod. 18, 3 u. 19, 3. – II) übtr., das Raubnest, die Mördergrube, Sen. contr. 10, 4 (33), 2. Sen. prov. 3, 7: so auch v. Ärarium, insofern das erpreßte Vermögen der Bürger hineingelegt wurde, Plin. pan. 36 in.
~ium, ubi spolia ponuntur
~ia, exteriores celle balneorum
spŏlĭārĭum, (15) ĭī, n. (spolium), spoliaire, endroit où lʼon dépouillait les gladiateurs tués : Sen. Ep. 93, 12 || repaire de brigands : Sen. Rhet. Contr. 5, 33 ; Sen. Prov. 3, 7,
- 1. ruimte in het amfitheater waar gedode gladiatoren van hun wapenrusting werden ontdaan;
- 2. (metaf.) rovershol.