spoliatus
spoliatus, despoiled, stripped, impoverished, bare
spŏlĭātus, a, um, Part. and P. a. of spolio.
spoliātus, a, um, PAdi. m. Compar. (v. spolio), ausgeplündert, armselig, nihil illo spoliatius, es gibt kein Reich, das ärger ausgeplündert wäre, Cic. ad Att. 6, 1, 4.
spŏlĭātus, (15) a, um, ¶ 1 part. de spolio ¶ 2 adjt : nihil illo regno spoliatius Cic. Att. 6, 1, 4, rien de plus dépouillé, vidé que ce royaume.
spoliatus , a, um. part. p. v. spolio.
Corpus spoliatum lumine {} Omni duce spoliatus ibo {}
Suggest a Translation
See an image
Corpus spoliatum lumine {} Omni duce spoliatus ibo {}
Suggest a Translation
See an image
spoliātus adj.with comp.
- P. of spolio, despoiled, stripped, impoverished, bare: mea fortuna: nihil illo regno spoliatius.