spoliator
spoliator, a robber, plunderer, spoiler
spŏlĭātor, ōris, m. [spolio],
- a robber, pillager, plunderer, spoiler (rare but class.): eorum (monumentorum), * Cic. Verr. 2, 4, 36, § 80: templi, Liv. 29, 18, 15: pupilli, Juv. 1, 46.
spoliātor, ōris, m. (spolio), der Berauber, Plünderer, monumentorum spoliator vexatorque, Cic. Verr. 4, 80: sp. templorum, Liv. 29, 18, 5: pupilli, Iuven. 1, 46.
cujus hodie venerator, cras ejusdem vel ~or vel delator
si quis clericus spoliaverit laicum feodo suo laicali ‥. hujusmodi ~or et detentor
pirati in mare, predones in bello, ~ores in seculari dominio, raptores in meatu publico
hic ~or, A.a robber
Christus mediator, mundi reconciliator, ac inferni ~or
spŏlĭātŏr, (14) ōris, m. (spolio), spoliateur : Cic. Verr. 2, 4, 80 ; Liv. 29, 18, 15.
spoliātor ōris, m
- spolio, a robber, plunderer, spoiler: eorum (monumentorum): templi, L.: pupilli, Iu.