spoliatio
spoliatio, a pillaging, robbing, plundering, spoliation
Could not find spoliationem in Logeion dictionaries.
spoliationem Noun: feminine accusative singular of spoliatio
spŏlĭātĭo, ōnis, f. [spolio], a pillaging, robbing, plundering, spoliation (class.).
- I Lit.: in tantā spoliatione omnium rerum, Cic. Sest. 21, 47: sacrorum, Liv. 29, 8, 9.— Plur.: spoliationes fanorum atque oppidorum, Cic. Verr. 2, 4, 59, § 132; id. Agr. 1, 3, 9. —
- II Trop.: consulatūs, Cic. Mur. 40, 87: dignitatis, id. Phil. 2, 11, 27.
spoliātio, ōnis, f. (spolio), die Beraubung, Plünderung, sacrorum, Liv.: in tanta spoliatione omnium rerum, Cic.: Plur., spoliationes, fanorum, Cic.: oppidorum fanorumque spoliationes, Cic. – übtr., die gewaltsame Entziehung, sp. dignitatis, Cic.: consulatus, Cic.
depeculatio, ~o, rapina
inter omnes malorum articulos quos ‥ sustinui, proscriptionis, ~onis, et ejectionis mei et meorum
quia ipse prior agebat de recenti ~one
sicut ~o accidit ex virtute motiva latronis et virtute motiva transeuntis latroni occurrentis
~oni ecclesiarum ‥ direptioni bonorum
in redempcione cujusdam libri de Coldingham post ~onem, xxx s.
crux ‥ est ‥ fundamentum fidei ‥ ~o inferni, scala celi
bonorum ~o sequi debeat si judicialiter convincantur
sinit [Deus ] ‥ ~onem bonorum ab hiis qui divites nominantur
in vij carectatis focalium emptis in parco de Radele cum ~one et cariagio
vis nutritiva spoliat nutrimentum a sua propria forma substantiali. ‥ in ~one forme nutrimenti
spŏlĭātĭō, (13) ōnis, f. (spolio), pillage, spoliation : Cic. Sest. 47 ; Verr. 2, 4, 132 ; Liv. 29, 8, 9 ; [fig.] vol : Cic. Mur. 87 ; Phil. 2, 27.
- 1. plundering, beroving, roof [oppidorum; fanorum; sacrorum]; het beroofd worden, verlies [omnium rerum];
- 2. (metaf.) het roven, met geweld afnemen [consulatūs; dignitatis].
spoliātiō ōnis, f
- spolio, a pillaging, robbing, plundering, spoliation: fanorum: sacrorum, L.— Fig., an unjust deprivation, robbery: consulatūs, removal from: dignitatis.