stimulosus
stĭmŭlōsus, a, um, adj. [stimulus],
- full of incentives, stimulative (post-class.): desiderium Venereae voluptatis, Cael. Aur. Tard. 5, 9; id. Acut. 2, 14; 3, 18.
stimulōsus, a, um (stimulus), voll Stacheln, bildl., voll Reizungen, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 18, 179; de morb. chron. 5, 9, 90.
hic [sc. laqueus libidinis ] est ‥ aculeosus ille stimulus, ~usque aculeus, qui Antonium invasit in heremo ‥ quique ‥ in ministerio colaphizavit apostolum [cf. ]II Cor. xii 7
stĭmŭlōsus, a, um, [fig.] qui aiguillonne : C. Aur. Chron. 5, 9, 90, etc.