Stoicus
Stoicus, of the Stoic philosophy, of Stoics, Stoic
- of or belonging to the Stoic philosophy or to the Stoics, Stoic: schola, Cic. Fam. 9, 22 fin.: secta, Sen. Ep. 123, 14: sententia, id. ib. 22, 7: libelli, Hor. Epod. 8, 15: turba, Mart. 7, 69, 4: dogmata, Juv. 13, 121: disciplina, Gell. 19, 1, 1: Stoicum est, it is a saying of the Stoics, Cic. Ac. 2 (Luc.), 26, 85: non loquor tecum Stoicā linguā, sed hac submissiore, Sen. Ep. 13, 4: est aliquid in illo Stoici dei: nec cor nec caput habet, Sen. Apoc. 8.— Subst.: Stōĭcus, i, m., a Stoic philosopher, a Stoic, Cic. Par. praef. § 2; Hor. S. 2, 3, 160; 2, 3, 300; plur., Cic. Mur. 29, 61; and in philosophical writings saepissime.—
- 2 Stōĭca, ōrum, n. plur., the Stoic philosophy, Cic. N. D. 1, 6, 15.—Adv.: Stōĭcē, like a Stoic, Stoically: agere austere et Stoice, Cic. Mur. 35, 74: dicere, id. Par. praef. § 3.
- , Στωϊκός, of the Stoic philosophy, of Stoics, Stoic, C., H., Iu.—As substm., a Stoic, C., H.—Plurn. as subst, the Stoic philosophy.
-
…quod illi in aliqua re invitissimis Stoicis Stoico facere licuit, id nos ut in reliquis rebus faciamus, a Stoicis non concedetur, praesertim cum id, de quo Panaetio non liquet, reliquis eiusdem disciplinae solis luce videatur clarius…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…vultis ita fit ut non modo homines a deis sed ipsi dei inter se ab aliis alii neglegantur. Quanto Stoici melius, qui a vobis reprehenduntur censent autem sapientes sapientibus etiam ignotis esse amicos ; nihil est enim virtute amabilius…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…et in qua dicuntur ea, quae non multum discrepent ab opinione populari, Cato autem, perfectus mea sententia Stoicus, et ea sentit, quae non sane probantur in volgus, et in ea est haeresi, quae nullum…
M. Tullius Cicero, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum
-
…voce audeant dicere beatam vitam in Phalaridis taurum descensuram. sint enim tria genera bonorum, ut iam a laqueis Stoicorum, quibus usum me pluribus quam soleo intellego, recedamus, sint sane illa genera bonorum, dum corporis et…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…si in ceteris quoque naturis id cuique esset ultimum, quod in quaque excelleret. tale enim visum est ultimum Stoicorum. Quid dubitas igitur mutare principia naturae quid enim dicis omne animal, simul atque sit ortum, applicatum esse…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…legerem, dum essem otiosus ; quod quidem nobis non saepe contingit. Quam vellem, inquit, te ad Stoicos inclinavisses erat enim, si cuiusquam, certe tuum nihil praeter virtutem in bonis ducere. Vide, ne magis…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…Antiochus dissentit quibusdam in rebus ab his quos amat Stoicis, nonne indicat non posse illa probanda esse sapienti Placet Stoicis omnia peccata esse paria ; at hoc Antiocho vehementissime displicet. liceat tandem mihi considerare utram sententiam sequar. Praecide…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…iam morte deletos reponere in deos, quorum omnis cultus esset futurus in luctu. Iam vero Chrysippus, qui Stoicorum somniorum vaferrumus habetur interpres, magnam turbam congregat ignotorum deorum, atque ita ignotorum ut eos ne coniectura quidem informare…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…; modo ne quis illud tam ineruditum absurdumque respondeat quemlubet, modo aliquem nihil potest dici inconsideratius. Cupio sequi Stoicos. licetne omitto per Aristotelem, meo iudicio in philosophia prope singularem per ipsum Antiochum, qui appellabatur Academicus ,…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…, quamquam a te, Cato, diligenter est explicatum, finis hic bonorum qui continet philosophiam et quis a Stoicis et quem ad modum diceretur, tamen ego quoque exponam, ut perspiciamus, si potuerimus, quidnam a Zenone…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum