succinctus
Could not find succinctior in Logeion dictionaries.
succinctior Adjective: masculine vocative singular comparative, Adjective: feminine nominative singular comparative, Adjective: masculine nominative singular comparative, Adjective: feminine vocative singular comparative of succinctus
succinctus, a, um, Part. and P. a. of succingo.
succīnctus, a, um, PAdi. (v. succingo), I) bereit, gerüstet, fertig zu etw., ad omnem clausulam, Quint.: praedae, Ov.: exilivit nostra succinctior armatura, nahm unsere Streitmacht gestärkten Mutes einen Anlauf, Amm. 25, 3, 5. – II) kurz, libellus, Mart.: arbores succinctiores, Plin. 16, 39.
succīnctus, (14) a, um, ¶ 1 part. de succingo ¶ 2 adjt , a) préparé, armé pour qqch. : Quint. 2, 2, 12 ; b) serré, ramassé, court : arbores succinctiores Plin. 16, 39, arbres plus ramassés.
- 1. (poët.; Laatl.) uitgerust, gereed, klaar (voor: dat.) [praedae];
- 2. (postklass.) kort [libellus].
Sane morum probitas mentionem venerandæ matronæSuccinctæque personæ ejus contulit.