suppeditare

suppeditare [CL not in sense 1] 1 to trample underfoot; b (fig.). c to kick or injure with the feet. in tanta ‥ multitudine ‥ abundant, ut ‥ canes eorumque duces in impetu numerositatis sue ad interitum cervi ~averint Gir. DK I 8; hiis nisus auditis infigit cruribus ungues, / amplexatur eam [sc. columbam] subpeditando [v. l. supedicando] celer Walt. Angl. Fab. 61. 30; debet subpeditare stercora boum, quod dicitur tredes-shern Cust. Bleadon 208; 1439 Johannes F. ‥ et predictus Gerardus ‥ dictum paccum inter se paccarunt ponendo, paccando, ~ando, et firmiter premendo lanam predictam inter pannos laneos predictos Cl 289 m. 6; to defoulle, attaminare, attarere, austrinare, coinquinare, calcare ‥ stuprari, ~are, tabifacere CathA.  b supra modum clerus dominabatur, in tantam prorumpens arrogantiam ut etiam principum colla ~are tentaret W. Cant. Mir. Thom. II 37; Scotiam quoque capto rege Willelmo subpeditavit Gir. PI II 1; 1218 nec sustineatis nos ubique suspeditari RL I 13; ? c1280 fraus primatum optinet, pax subpeditatur [AN: pes est mise suz pé] (De temporibus 3) Pol. Songs 133; agraventer, prosternere, sternere, obruere, subvertere, subpeditare Gl. AN Ox. f. 153v; dum patrem bellis gravat Absalon, ipse necatur / sic Sathanas dominum dum temptat suppediatur Vers. Peterb. Psalter 39; 1502 eosque capiendi, subpeditandi, et incarcerandi ibidem Foed. XIII 39b.  c 1511 [the prior laid violent hands on him and kicked him] subpeditavit (Vis. Pri. Leedes) EHR VI 32. 2 (intr.) to stumble or trip. factum est autem ut equo suo ~ante et ruente ipse corrueret. jacebat ‥ substratus et oppressus equo W. Cant. Mir. Thom. IV 55. 3 (also w. dat.) to support, back up, come to the aid (of). b (of resources) to be available when required. prout gratuita Dei gratia ~at [gl.: succurrit, adjuvat, ministrat, subministrat] Aldh. VirgP 58; committitur et mulieri / cuidam, quae tenero tunc suppeditaret alumpno, / et curam gereret sub ea ne peste periret B. V. Dunst. 4; subpeditant, hyrsumigaþ GlP 151; anculare, administrare, ~are, suggillare Osb. Glouc. Deriv. 52; ~are, auxiliari, suffragari, opitulari, subvenire, juvare, succurrere Ib. 561.  b plenaria causa septem habet circumstantias, personam ‥ facultatem. in persona quaeritur quis fecerit ‥ in facultate, si ei subpeditaret potestas faciendi Alcuin Rhet. 6; a984 qui paradisiacae voluptatis amenitate locatus [sc. Adam] nullius rei patiebatur dispendium, sed ei totius mundi ad votum subpeditabat facultas (Æthelwold Ch.) Conc. Syn. 121; gratias ago quia michi facultas ~at tanta que pauperum indigentiam relevare ‥ possit V. Gund. 39; quia vero homo et ex corpore constat et ex anima, actus utique noster, quantum facultas ~at, utrique debet prospicere Ailr. Spec. Car. III 22. 596A. 4 (trans.) to furnish, provide. primo autem et ultimo sua monet gratia paululum ~are Gosc. Transl. Aug. 41A; industria in illis cum generositate certabat; ut alterum facultatum copiam, alterum virtutum studium subpeditaret W. Malm. Wulfst. I 1; abundantiam ‥ panis et vini pisciumque quos Ligeris fluvius ~abat Ord. Vit. VI 10 p. 105; sed rerum exitus multum aliud ipsis eisdem ~avit Ib. XII 16 p. 350; tres ‥ sorores suas ‥ tribus precipuis dederat oppidanis quibus homines et municipia multeque divitie ~antur Ib. XII 34 p. 441; Hugo in horis regularibus decantandis, vel quibusque necessariis ~andis, servitor devotus et indefessus Ad. Eyns. Hug. I 11.