suppeditatio
suppeditatio, a full supply, abundance, exuberance
suppĕdĭtātĭo, ōnis, f. [suppedito],
- a full supply, abundance, exuberance: suppeditatio bonorum, Cic. N. D. 1, 40, 111 Mos.
suppeditātio, ōnis, f. (suppedito), der mehr als hinlängliche Vorrat, der Überfluß, bonorum, Cic. de nat. deor. 1, 111.
dominus rex et multi magnates ‥ abbacias et quascumque domos religionis tante subpeditacioni mancipando, quod vix aut nunquam poterunt respirare
homines ad arma ‥ et alios homines equites et pedites defensibiles, vobiscum in resistentiam, ~onem, et debellationem Scotorum ‥ ducendum
sit ‥ praedictum rus liberum ab omni mundiali servitio ‥ excepta sanctae Dei basilicae ~one ac ministratione
defensaculum, defensio, protectio, tutamen ‥ presidium, subundium, suppeditatio, subventio
suppĕdĭtātĭō, ōnis, f. (suppedito), abondance, affluence : Cic. Nat. 1, 111.
In resistentiam, Suppeditationem, et debellationem Scotorum et aliorum, etc.Vide Subpeditatio.
suppeditātiō ōnis, f
- suppedito, a full supply, abundance, exuberance: bonorum.